เอ่อ...ก่อนจะเล่าเรื่องของวันนี้ ขอเล่าเรื่องเมื่อวานหน่อย หดหู่เล็กน้อย(มั้ง) ใครไม่อยากอ่านก็ข้ามไปได้เลยนะ

"อยากให้โลกนี้ไม่มีโชคร้าย"

เมื่อวานเจอหลายอย่าง มันช่างเหมาะกับประโยคนี้ซะจริงๆ

เริ่มจาก

ตอนเช้า วิชาที่เรียนช่วง9.30-11โมง อ.งด เพราะต้องพาพ่อไปส่งโรงพยาบาล...........เจอจนชินแล้ว....พอทน เลยไปสิงในหอสมุด รอเวลาเรียนตอน11โมง

11โมง อ.งดเพราะอะไร ยังนึกไม่ออก เดาว่าคงเป็นเพราะมีสอบวิชานี้ตอนบ่าย2ครึ่ง เลยงด เรอะ???

จำได้ว่าช่วงสอบกลางภาค ท่าพระจันทร์ยังมีการเรียนการสอนตามปกตินี่หว่า ไม่ได้หยุดเหมือนรังสิต

สรุป ครึ่งวันเช้าไม่มีเรียน รอสอบตอนบ่าย2โมงครึ่ง

ตูแหกขี้ตาตื่นมาทำไม?????????????????

บ่นไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ก็เลยตกลงกับเพื่อนว่าไปหาอะไรกินที่ร้าน Saffronตรงถนพระอาทิตย์ดีกว่า อยากกินเค้กด้วย เค้กร้านนั้นอร่อย ชิ้นใหญ่ ราคาไม่ค่อยแพงนัก

และนี่คือบทเริ่มต้นของความซวยเรื่องที่2

2สาว(ถึก)จากคณะสีแสดเดินดุ่ยๆๆๆๆไปยังเป้าหมาย ผ่านอุปสรรคมากมาย ไม่ว่าจะเป็นอุนจิหมาและนก รวมไปถึงกลิ่นชิ้งฉ่องจากพวกจุดจุดจุดตามทางด้วย (แหวะ~~)

พอไปถึงก็พบประกาศหน้าร้านว่า

"ปิดให้บริการวันที่ 8-9 วันที่10เปิดให้บริการตามปกติ"

!@#*($^_@*

ม่ายยยยยยยยจริงงงงงงงงงงงงงงงง

หลังจากนั้นก็เลยเดินกลับไปกินข้าวตรงคณะเศรษฐศาสตร์ ซึ่งแน่นอนว่าต้องผ่านอุปสรรคดังที่กล่าวไว้เบื้องต้น และความซวยบทที่3ก็เริ่มคืบคลานเข้ามา

เมื่อถึงที่หมาย ก็สั่งอาหารกันเสร็จเรียบร้อย พอของกินมาถึงความซวยก็เริ่มปรากฏให้เห็น

อาหารที่เพื่อนสั่งมามีเส้นผมอยู่ในนั้น (ขนาดในร้านแอร์ ยังมีเรื่องแบบนี้อีกหรือ)

แล้วก็ เค้กที่สั่งมา.........เปรี้ยว..............ดีว่าหม่ำไปแค่คำเดียว(แถมลงท้องแล้ว ชั้นจะท้องเสียมั้ยเนี่ย~~)

มีสอบตอนบ่าย2ครึ่ง จะต้องเจอวิบากกรรมอะไรอีกมั้ย????????

แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เจอ ถ้าเจอคงเป็น ไปดูเปาบุ้นจิ้น ไม่ทัน (ช่วงนี้กำลังติด จั่นเจาหล่อมากกก ชอบตั้งแต่เด็กละ)

นั่งปั่นข้อสอบเสร็จภายใน1ชั่วโมง (ไม่ได้มั่วนะ) กลับบ้านไปขึ้นอืดนอนดูท่านเปา หมดเสียทีภารกิจวันนี้ (อาทิตย์ถัดไปและถัดไป มีสอบอีก2ตัว เอิ๊ก~)

หดหู่พอละ.......มาเรื่องของวันนี้ดีกว่า.........

10 สิงหาคม 2549 พิธีพระราชทานปริญญาบัตร

แก่บัณฑิตมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

ปีนี้ก็เป็นอีกปีที่ไป (ไปมันทุกปี ตายกลับมาทุกปี คนเยอะชิบ...)

จากปีที่แล้ว ได้เจอพี่บัณฑิตในเอกทุกคน แต่ปีนี้ผิดหวังเล็กน้อย ไม่ได้เจอทุกคน เพราะกระจัดกระจายเหลือเกิน แต่ก็ยังดีที่ได้ถ่ายรูปกับพี่บัณฑิตบ้าง

พี่บัณฑิต1เดียวในเอกที่มีรูปอยู่ในกล้องเรา ที่เหลืออยู่กล้องคนอื่น ToT (รู้สึกถึงความโง่ของตัวเอง ลืมเอากล้องตัวเองถ่ายไปด้วย แบบนี้ต้องทวงๆๆ)

รูปหมู...........เอ๊ยหมู่.......กับเพื่อนๆในเอก......(จริงๆปี4มันมี10กว่าคน แต่รอดมางานแค่นี้ = ='')

แล้วก็ไปถ่ายกับพี่ที่รู้จักอีก2คน SIIT (โอ้ววว ได้ถ่ายกับเด็กSI *o* )กับ พี่เอกญี่ปุ่น

กับพี่คณะ SIIT (สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร ที่เรียกกันวิศวะอินเตอร์ ก็คือสถาบันนี้แหละ)

แฮ่...........ขอเผาตัวเองนิดหน่อย........

จริงๆรูปนี้ ระดับหัวเราจะอยู่ที่ไหล่ของพี่เขา ตัวสูงมากกกกกก

แต่คนถ่ายบอกว่าถ่ายยาก (ระดับความสูงต่างกันมากเกินไป T_T) เราเลยปีนฟุตบาทเอา แง้~ ก็คนมันเตี้ยอ่ะ

กับพี่เอกJap รูปนี้ไม่ลำบากคนถ่ายละ *_*

เจอน้องๆปี1 ที่ไปรับน้องมาด้วย ดีใจมากๆเลยที่เจอ นึกว่าจะไม่มากันซะอีก ToT

แล้วก็ปิดท้ายด้วยบรรยากาศ ความหนาแน่นของประชากร......

CONGRATULATIONS!!!!!!!

ขอแสดงความยินดีกับบัณฑิตทุกท่านค่ะ !!!!!

ปีหน้าก็ถึงตาชั้นล่ะ!!!!!!! >_<